Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2012

Θηρευτές που έγιναν θηράματα…



Αν και η πρώτη μου επαφή με το Shore jigging και το spinning  ξεκίνησε σχεδόν ταυτόχρονα με την δραστηριότητα μου με το Casting πάντα έπαιζε ένα βοηθητικό ρόλο στα ψαρέματα μου. Εδώ και ένα εξάμηνο πείρα μια στροφή 180 μοιρών και λόγο κάποιων ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του shore jigging και του spinning που τους δίνουν κάποια πρακτικά πλεονεκτήματα, απέναντι σε άλλες τεχνικές ψαρέματος, έγινε τελικά η κύρια τεχνική μου στις ψαρευτικές μου εξορμήσεις.
Στην Ελλάδα έχουμε την τύχη να έχουν ασχοληθεί πολλοί ερασιτέχνες ψαράδες σοβαρά με τις τεχνικές ψαρέματος shore jigging και spinning δίνοντάς μας πολλές γνώσεις που κάνουν ποιο αποδοτικά τα ψαρέματα μας και δίνοντάς μας γερές βάσεις για να πάμε πολύ παρακάτω αυτές τις τόσο πολλά υποσχόμενες ψαρευτικές τεχνικές. Μέσα από το τις στήλες του Ψαρεύω θα προσπαθήσω να αναπτύξω  όλες τις ως τώρα γνώσεις  των πρωτοπόρων των τεχνικών αυτών, καθώς και μέσα από τις προσωπικές εμπειρίες μου αλλά και φίλων ψαράδων  να εξοικειωθούμε και να ζήσουμε δυνατές συγκινήσεις αντιμετωπίζοντας τους θηρευτές των Ελληνικών θαλασσών, αφού οι τεχνικές αυτές αφορούν αποκλειστικά κυνηγάρικα ψάρια.

Σε αυτό το τεύχος θα ξεκινήσω με ένα κοινό άρθρο για τις δύο βασικές κατηγορίες ψαρέματος από την ακτή με τεχνητά δολώματα (ή συρτής από την ακτή όπως συνηθίζεται να λέγεται) γιατί πιστεύω πως η μία τεχνική συμπληρώνει την άλλη και οι διάφορες παραλλαγές αυτών μας δίνουν απίστευτους δυνατότητες για ψάρεμα σε οποιεσδήποτε καιρικές συνθήκες, σε οποιοδήποτε ψαρότοπο και μεγάλη ποικιλία ψαριών.





Shore jigging & Spinning πρακτικά πλεονεκτήματα σε σχέση με άλλες τεχνικές.
1.       Δεν χρειαζόμαστε ζωντανά δολώματα, πολύ βασικό που μας απαλλάσσει από το άγχος προμήθειας και ανευρέσεις ζωντανών δολωμάτων καθώς και οι διατήρηση τους ως την ώρα και τον τόπο ψαρέματος.
2.       Λιγότερος εξοπλισμός, ποιο ελαφρύς και ποιο εύκολα μεταφερόμενος σε οποιαδήποτε ψαρότοπο και πιάνοντας σημαντικά λιγότερο χώρο στο αυτοκίνητο, επιτρέποντας μας να μεταφέρουμε  όλο το εξοπλισμό μας ακόμα και με μηχανή.
3.       Καθαρό ψάρεμα… λόγο της μη υπάρξεις στις τεχνικές αυτές, ζωντανών δολωμάτων, μαλάγρας, νωπών δολωμάτων και διάφορων ζυμών και ψαροτροφών, διατηρούμε τα χέρια μας, τα ρούχα μας και το αυτοκίνητα μας καθαρά. Χωρίς να μας συνοδεύουν διάφορες μυρωδιές, επιτρέποντας μας να κάνουμε οποιαδήποτε δραστηριότητα μετά το ψάρεμα χωρίς να χρειάζεται να περάσουμε από τον <κλίβανο για αποστείρωση>…
4.         Τακτικές και σύντομες ψαρευτικές εξορμήσεις ακόμα και σε κενά διαστήματα ανάμεσα σε επαγγελματικές και κοινωνικές υποχρεώσεις λόγο τον προαναφερθέντων πλεονεκτημάτων που έχουμε μ αυτές τις τεχνικές.
5.       Ποιο αθλητικό ψάρεμα… σε σχέση με άλλες τεχνικές αφού είμαστε συνεχώς σε κίνηση είτε ψαρεύοντας είτε προχωρώντας συνεχώς στην ακτογραμμή ή τα βράχια προσπαθώντας να εντοπίσουμε τα ψάρια. (φυσικά αυτό μπορεί να θεωρηθεί και μειονέκτημα από ορισμένους γιατί συνήθως οι τεχνικές αυτές είναι ποιο κουραστικές και προϋποθέτουν και μία σχετικά καλή φυσική κατάσταση)

Εκτός από τα πρακτικά πλεονεκτήματα με τις τεχνικές αυτές έχουμε και πολλά ψαρευτικά πλεονεκτήματα… Δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια όπου η τεχνική του shore jigging ήρθε να προστεθεί στις τεχνικές μας και να συμπλήρωση τα κενά και τις δυνατότητες που άφηνε η τεχνική του spinning… όπως χαρακτηριστικά αναφέρει και ο μέντορας του είδους…




“…Πλέον μια ακόμα τεχνική έχει προστεθεί στο οπλοστάσιο του Έλληνα Spinner για να του δώσει λύσεις εκεί που μέχρι τώρα δεν υπήρχαν…”

(Από άρθρο που δημοσιεύτηκε τον Ιούλιο του 2009 στο περιοδικό Thalassa του Δημήτρη Σιώζου.)

Στο τεχνικό μέρος όσο αφορά το shore jigging του spinning  και τον διάφορων παραλλαγών τους, θα αναφερθούμε αναλυτικά σε επόμενα άρθρα μας αξιοποιώντας την ως τώρα γνώση μέσο της μεγάλης αρθρογραφίας φίλων και των παράλληλων εμπειριών μας από τις ψαρευτικές μας εξορμήσεις…  Σ αυτό το τεύχος θα σας μεταφέρω μία από τις ψαρευτικές εμπειρίες μου των τελευταίων μηνών που συνδυάζει  και ξεδιπλώνει της δυνατότητες  των όσων ανάφερα παραπάνω.

Ήταν μεσημέρι όταν εκεί που απολαμβάναμε τον καφέ μας με τις συνήθεις ψαροκουβέντες τις παρέας, ο Γιώργος δέχεται ένα τηλεφώνημα που τον πληροφορεί για την εμφάνιση λούτσων σε ένα μικρό λιμάνι της νότιας Πελοποννήσου… (Οι πληροφορίες αυτές είναι ένα από τα σημαντικότερα εργαλεία για ένα αποδοτικό ψάρεμα… ειδικά όταν αυτό έχει να κάνει με μεταναστευτικά ψάρια, για αυτό τα αυτιά μας πρέπει να είναι συνεχώς σε επαγρύπνηση)

Είχαμε καιρό να κάνουμε ένα τέτοιο ψάρεμα και η απόφαση παρθικέ αμέσως… κάνοντας τις διάφορες προετοιμασίες μας και ταχτοποιώντας τις όποιες υποχρεώσεις μας αργά το απόγευμα ξεκινήσαμε για το λιμάνι που είχαμε τις πληροφορίες.
Έχοντας νυχτώσει για τα καλά είχαμε φτάσει στον προορισμό μας, η παρέα αποτελείται από μένα τον Μάκη και τον Γιώργο. Μη χάνοντας καιρό αρχίσαμε να ετοιμάζουμε τα σπινοκάλαμα και εντός λίγων λεπτών τα τεχνητά μας κάνανε τα σκέρτσα τους στην εσωτερική μεριά του λιμανιού. Είχε περάσει μία ώρα περίπου και δεν είχαμε κάποιο αποτέλεσμα… έχοντας προμηθευτεί κάποιες καινούριες καλαμαριέρες αποφάσισα να δοκιμάσω την τύχη μου με καλαμαρίερα από την  έξω μεριά του λιμανιού και η τύχη μου χαμογέλασε, αφού με τη δεύτερη προσπάθεια μου ένα καλό καλαμάρι με επιβεβαίωσε για την επιλογή μου αυτή. Δεν πέρασαν 10 λεπτά και ακόμα ένα καλαμάρι έκανε την εμφάνιση του, παρασέρνοντας και τον Γιώργο να με ακολουθήσει στην αναζήτηση των καλαμαριών ενώ ο Μάκης συνέχιζε τις προσπάθειές του αλλάζοντας συνεχώς τεχνητά στη μέσα μεριά του λιμανιού.



Η ώρα περνούσε και καθώς είχαμε ικανοποιήσει την πείνα μας αφού ως γνωστό ο καθαρός αέρας και η θάλασσα ανοίγει την όρεξη… ο Μάκης επίμονα συνέχιζε τις ρίψεις τεχνιτών όσο εγώ με τον Γιώργο παλεύαμε με τα καλαμάρια. Ως που κάποια στιγμή την σιωπή του λιμανιού την διατάραξε ο Μάκης φωνάζοντας για απόχη… τρέχοντας προς το μέρος του με την απόχη στα χέρια και ενώ το καλάμι του Μάκη υποκλίνονταν στο θήραμά του κάνοντας τα φρένα να παίζουν την ποιο όμορφη μουσική που θα μπορούσαμε να ακούσουμε εκείνη τη στιγμή.., ένας λούτσος ήταν πλέον στα χέρια μας.
Για αυτό το ψάρι είχαμε έρθει ως εδώ… και φυσικά μετά την επιτυχία του Μάκη αφήσαμε τις καλαμαριέρες και πιάσαμε και εμείς το πόστο μας στην αναζήτηση τους.






Σε μια από της προσπάθειες του Γιώργου και ενώ το τεχνητό του ήταν μόλις 6 με 7 μέτρα από τον μόλο, δέχτηκε μια βίαιη και πολύ δυνατή επίθεση κατευθύνοντας το τεχνητό κάθετα προς το βυθό. Σφίγγοντας ελαφρά τα φρένα ο Γιώργος και τρομπάροντας το καλάμι… μετά από λίγο φέρνει στην επιφάνεια ένα μεγάλο γοφάρι που έμοιαζε πραγματικά πολύ τσαντισμένο που έπεσε στην παγίδα… η αποφασιστικότητα και οι μετρημένες κινήσεις του Μάκη με την απόχη όμως δεν του άφησαν περιθώρια διαφυγής όταν ο Γιώργος έφερε το ψάρι στο βεληνεκές του.








Με την αδρεναλίνη στα ύψη και τις εκπλήξεις να διαδέχονται η μία μετά την άλλη συνεχίσαμε να στέλνουμε τα τεχνητά μας στο μαύρο φόντο της θάλασσας προσδοκώντας τα καλύτερα. Σε μία από της ρίψης μου ο Γιώργος με παρότρυνε να εφαρμόσω μια συγκεκριμένη τεχνική πλεύσης του τεχνητού μου… και ενώ τον ρωτούσα αν αυτό τον τρόπο εννοούσε, ένα βάρος σταμάτησε την πλεύση στο ψαράκι μου…  Δευτερόλεπτα σιωπής και μετά η φράση που βγαίνει αυθόρμητα… (το έχω.., απόχη).



Το ψάρι είχε πιαστεί αρκετά μακριά και η ανάκτηση του ήταν πραγματικά απόλαυση φτάνοντας στη γραμμή που χώριζε το σκοτεινό από το φωτεινό μέρος της θάλασσας λόγο τον προβολέων του λιμανιού το ψάρι πείρε κατακόρυφη πορεία προς τα κάτω με πολύ νεύρο… κάνοντας μας να πιστέψουμε πως πρόκειται για ένα ακόμα γοφάρι, δεν άργησα όμως να φέρω το ψάρι στην επιφάνεια και να δούμε πως αυτός ο τσαμπουκάς δεν ήταν άλλος από έναν μεγάλο και νευρικό λούτσα.
Έχοντας ποια περάσει η ώρα και η κούραση είχε κάνει εμφανή τα σημάδια της στα πρόσωπά μας αποφασίσαμε να κοιμηθούμε και να συνεχίσουμε την  εξόρμηση μας νωρίς το πρωί σε κάποιο άλλο λιμάνι στο δρόμο μας προς την επιστροφή οπού εκεί θα στοχεύαμε στις λίτσες που κρατά ο τόπος αυτή την εποχή με την τεχνική του shore jigging.

Έτσι πριν ακόμα βγει ο ήλιος και ενώ είχαμε γεμίσει τις μπαταρίες μας με ένα σύντομο ύπνο στο αυτοκίνητο και την αυτοπεποίθηση στο φουλ μετά τις νυχτερινές μας επιτυχίες ξεκινήσαμε για το δρόμο της επιστροφής κάνοντας μία στάση σε ένα λιμάνι του κορινθιακού που ξέραμε πως κρατά λίτσες αυτή την εποχή.
Έτσι μετά από δύο ώρες φτάσαμε στον Κορινθιακό, παίρνοντας μαζί μας μόνο τα καλάμια του shore και μια χούφτα πλανάκια προχωρήσαμε στο λιμενοβραχίονα ως το τέλος του όπου τα κοφτά νερά είχαν κατσαρώσει από το βοριαδάκι κάνοντάς τα ιδανικά για το ψάρεμα αυτού του δυνατού κηνιγόψαρου τη λίστα!
Δεν χρειάστηκαν πολλές ρίψεις … πολύ σύντομα έκαναν την εμφάνιση τους κυνηγώντας  κοπαδιαστά τα πλανάκια μας,  ως που η πρώτη έκανε το λάθος να του επιτεθεί και να αρχίσει το τρελό χορό της στον ρυθμό των φρένων που πραγματικά αυτό το ψάρι τα κάνει και κελαηδούν.


Με το που έβγαλα το πρώτο ψάρι, αμέσως ήρθε και η υπόλοιπη ομάδα στο μέρος αφού εκεί παρέμενε το κοπάδι που από μοβόρος θηρευτής θα γινότανε το θήραμα μας…
Μέσα σε μισή ώρα είχαμε βγάλει από ένα ψάρι ο καθένας μας κλείνοντας την αυλαία αυτής της ψαρευτικής μας εξόρμησης με πολλά χαμόγελα μεγάλες δώσεις αδρεναλίνης και αρκετές εμπειρίες να έχουμε να συζητάμε στις επόμενες ψαροκουβέντες μας…
Όλα είχαν ξεκινήσει το προηγούμενο απόγευμα που εντελώς απρογραμμάτιστα πήραμε την απόφαση να κάνουμε αυτή την εξόρμηση που με τα πρακτικά πλεονεκτήματα που μας δίνουν οι τεχνικές του spinning και του shore jigging μέσα σε λίγες ώρες είχαμε την ευκαιρία να ψαρέψουμε σε διαφορετικά μέρη διαφορετικά ψάρια σε διαφορετικά βάθη…



Διανύουμε μία από τις καλύτερες ψαρευτικές περιόδους εκμεταλλευτείτε  τες δίνοντας λίγο χρώμα στη γκρίζα εποχή που ζούμε, στα επόμενα τεύχη μας θα ακολουθήσουν τεχνικά άρθρα πάνω σε κάθε τεχνική ξεκινώντας από το Ά ως που να φτάσουμε να μπορούμε να ψαρεύουμε σε οποιοσδήποτε συνθήκες το οποιοδήποτε ψάρι… η φύση είναι εκεί έξω και μας περιμένει να μας χαρίσει μοναδικές εμπειρίες.  


Κωνσταντίνος Γαλάνης
Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΄΄ΨΑΡΕΥΩ''  τεύχος 47